Wiadomości

Mobbing w polskim prawie pracy

Opublikowany: 2006-03-24

Zgodnie z art. 94 ze znaczkiem 3 Kodeksu pracy pracodawca jest zobowiązany do przeciwdziałania mobbingowi w zakładzie, w którym organizuje pracę.

W myśl tego przepisu mobbing oznacza działania lub zachowania dotyczące pracownika lub skierowane przeciwko pracownikowi, polegające na uporczywym i długotrwałym nękaniu lub zastraszaniu pracownika, wywołujące u niego zaniżoną ocenę przydatności zawodowej, powodujące lub mające na celu poniżenie lub ośmieszenie pracownika, izolowanie go lub wyeliminowanie z zespołu współpracowników.

Jeżeli dojdzie do takiej sytuacji, że mobbing wywołał u pracownika skutki w postaci rozstroju zdrowia, pracownik może dochodzić od pracodawcy odpowiedniej sumy tytułem zadośćuczynienia pieniężnego za doznaną krzywdę.

Pracownik, który wskutek mobbingu rozwiązał umowę o pracę, ma prawo dochodzić od pracodawcy odszkodowania w wysokości nie niższej niż minimalne wynagrodzenie za pracę. Przy czym oświadczenie pracownika o rozwiązaniu umowy o prace musi nastąpić na piśmie z podaniem przyczyny, którą jest mobbing.

Z opisanych powyżej zasad m.in. wynika, że:

• pracodawca odpowiada za mobbing w organizowanym przez niego miejscu pracy niezależnie od tego czy to on podejmuje działania wypełniające znamiona mobbingu czy też podlegli mu pracownicy,
• osobą, która stosuje mobbing nie musi być pracodawca, ale może nim być np. współpracownik. Nie jest również wykluczone, aby osobą stosującą mobbing był podwładny pokrzywdzonego.
• pracownik może rozwiązać umowę o pracę bez podania przyczyny ze skutkiem natychmiastowym,
• pracownik może żądać odszkodowania o nieokreślonym w ustawie górnym pułapie.
• ciężar dowodowy w ewentualnym procesie będzie na zasadach ogólnych obciążał twierdzącego a więc pracownika będącego ofiarą mobbingu.

Skomentuj ten artykuł na forum